مع‌الاسف، مع‌السعاده

این دو ترکیب، اصطلاح‌های نسبتا جدیدی هستن واسم (تو مکالمات روزمره رایج نبوده، نه که نشنیدم باشم کلا) که از وقتی پا به توییتر گذاشتم، زیاد دیدم توسط آدم‌ها استفاده می‌شه. مع الاسف هنوز دوران ناخوشی من ادامه داره. هی صبر کردم، صبر کردم که وبلاگم رو با نوشته‌های مثبت و «دلخواه» آغاز کنم، اما نشد که بشه. امروز همین‌جوری دل رو زدم به دریا (چه قدر کلیشه‌ای و بی‌ربط آخه!) و گفتم بیا بنویسیم، شاید فرجی شد. هنوز حتی رنگ و روی این قسمت وبلاگ نویسی وبسایت رو هم درستش نکردم، اما گفتم نوشتن و نشر اون شاید بتونه قدمی کوتاه در کاهش کمال‌گرایی افراطی من باشه. اما همین کمال‌گراییم هم به نظرم اونی که باید نیست:)). به نظرم ناخود/خودآگاه روی امور مختلف به صورت انتخابی اعلام وجود می‌کنه. مثلا مدت‌هاست که کارهای درسی دانشگاهم رو نه تنها پایین‌تر از استاندارد خودم بلکه پایین‌تر استاندارد عرف تحویل می‌دم. اما در نوشتن یک پست حدود ۳-۴ ماه هست که هیچ اقدامی نکرده بودم. مع‌الاسف، لجبازی‌هام با خودم هم افزایش چشم‌گیری داشته، نمونه‌ی شاخصش همین بس که با اون دوستان و افرادی که می‌دونم حرف زدن باهاشون می‌تونه بهم کمک کنه، حرف نمی‌زنم و حتی اگر طرف تلاش زیادی هم بکنه باز با دری بسته از سوی من مواجه می‌شه. مع‌السعاده‌ی این روزام شاید کلاس پیانو رفتنم باشه. هرچند اونجوری که باید تمرین و پشتکار ندارم که خب طبیعیه!! اما همین که اولین آهنگی رو که یاد گرفتم بالا پایین می‌زنم، کمی تا قسمتی حس مثبت بهم می‌ده. از وقتی کلاس می‌رم به همه توصیه می‌کنم هنری رو انتخاب کنن و پیگیر باشن، شاید بعدا در نوشته‌ای جداگانه از فواید یادگیری و تجربه‌م در پیانو بنویسم. مع‌السعاده اخیر شاید توییت یکی از دوستان دورادورم در جمعیت امام علی (ع) شیراز بود (م.ز.) که قابل تامل و سنجیده بود:به نظر من مهم‌ترین مسیله «ادامه دادن» هست. اگر هدف و آرزو مشخص باشه، کافیه تحت هر شرایطی ادامه داد. یک روز نگاه می‌کنی و می‌بینی چه‌قدر خوب پیشرفتی. این مهمه.

پ.ن.: شاید این وبلاگ‌‌نویسی بهم کمک کنه که مشکلاتم رو بیان کنم و همین بیان و تعریفش کمک به حلش بکنه. هرچند توقع دیگه‌ای داشتم و قصدم نوشتن پست‌‌های مفید و کاربردی‌تر و یا تجربیات و خاطرات ارزش‌مندتر بود. کسی چه می‌دونه شاید روندی رو پیش برم که در آینده حداقل خوندن و بررسی دوبارش جای دیگه‌ای بهم کمک کنه.
زندگی مملو از مع‌السعاده و مع‌الاسف‌هاست، باشد که رستگار شویم….

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *